een veilige plek waar ze kind kunnen zijn

workshop 2017

14-03-2017
Sinds 2011, het eerste jaar van Happy Watoto Ngorika Home en School, heb ik het genoegen om een week per jaar trainingen en workshops voor management, staf, onderwijzers en matrons en patrons te geven. Deze bijeenkomsten organiseerden we tot nu toe in januari bij aanvang van het schooljaar. Het voornaamste doel is om de organisatie en haar mensen zo professioneel mogelijk te maken. Dit jaar leek het een goed idee om voor een andere aanpak te kiezen: Dick als voorzitter van het bestuur en ikzelf als facilitator/trainer, die samen de ontwikkeling van de organisatie, haar management en staf gingen stimuleren. Tegelijkertijd konden we op deze manier werkenderwijs aan de optimalisering van de samenwerking tussen lokaal management en het  bestuur werken en bovendien aan nog meer onderling vertrouwen en begrip. Het werd voor alle betrokkenen een geslaagd experiment.
 
Wat waren thema’s in 2017? Matron-en patronfunctie. (groepsleider voor de kinderen). In januari 2016 hebben de getalenteerde vrouwelijke manager van de homes, Nolarip en ondergetekende  een veranderingsproject  ontworpen dat deze matronfunctie zou verrijken en verzwaren.De matrons zouden intern georganiseerde counselingtrainingen gaan volgen, meer over de ontwikkelingsfasen van de kinderen leren en actuele cases over eigen kinderen gaan bespreken.Ook werden zgn. “lifebooks” geïntroduceerd. Deze schriften kunnen de kinderen helpen hun achtergrond beter te begrijpen en meer zicht krijgen op hun identiteit.

We hebben dit project geëvalueerd en vervolgstappen bedacht voor 2017. De resultaten na een jaar werken, waren wat mij betreft verrassend goed. Matrons zijn veel zelfstandiger geworden, hun relatie met de kinderen is sterk verbeterd. Hun vaardigheid om problemen zelfstandig op te lossen zijn fors vergroot. Ook zijn de kinderen die van Kikatiti naar Ngorika overgaan, van vooreerst een stemming van ongerust, klein en stil naar leuk en uitdagend gegaan. De manager van de homes Nolarip en social worker Mary doen deze niet simpele veranderingsprojecten, keer op keer erg knap. Grote stappen voorwaarts ten opzichte van hun managementvaardigheden in 2011.
 
In een groep van liefst 18 werknemers hebben we allerlei communicatie- en planningsvoorbeelden uit het recente verleden onder de loep genomen. Men wilde dit graag verbeteren.
Na een geanimeerde en positieve ochtend van vertellen en bespreken is in gezamenlijkheid een aantal conclusies getrokken en besluiten genomen.Het delen van informatie was voor hen een belangrijke. Een neiging om “lastige” zaken juist te verdoezelen is tamelijk Tanzaniaans.  De Nederlandse openheid staat er ver vanaf, maar vooral het lokale management wilde toch graag meer die kant op.  

Cultuurverschillen tussen Tanzaniaans management en Nederlands bestuur was een ander thema. In een kleine groep, het Tanzaniaanse MT en 3 Nederlanders hebben we er over gesproken.
We hebben het benaderd vanuit de volgende vraagstellingen: Wat zijn onze overeenkomsten? Wat zijn de belangrijkste verschillen? Wat kan Tanzania van Nederlanders leren en wat NL van Tanzania? Het werd een mooi gesprek. Open, verhelderend, het gaf verduidelijkingen over en weer op soms impliciete vragen en waarnemingen.

Een voorbeeld. Na onze uitleg over gelijkheid, geringe hiërarchie in Nederland, ook tussen ouders en kinderen, verbond een Tanzaniaanse collega dit opeens  met haar observaties van Nederlandse kinderen. Deze Nederlandse kinderen kijken je aan, geven je een hand, zijn open en staan schijnbaar makkelijk in de wereld. Zij vergeleek het met Tanzaniaanse kinderen: veel respect en gehoorzaam naar ouders, ze kijken weg, voorzichtig en onderdanig in relatie tot ouderen. Ouders zijn ook streng. Tegenspreken van je ouders door kinderen mag in Nederland. In Tanzania is het ongebruikelijk, zelfs als je volwassen bent. Het werd  een impuls om na te gaan denken over de bejegening van kinderen binnen de organisatie. Onze oplossingsgerichtheid in NL vond men enerzijds plezierig. Als je een probleem met een landgenoot-Tanzaniaan deelt is men meelevend, huilt mee en is aardig. Nederlanders plakken er nog iets aan vast: ze gaan ook oplossingen bedenken. Als je in de sores zit, wel fijn. Maar ook was het advies van hen aan ons: “pole, pole” soms moeten jullie bepaalde zaken ook even de tijd geven, laten bezinken en nogmaals bekijken. Herkenning bij ons? Zeker!
 
Ook dit jaar was het werken met het lokale management  weer een groot genoegen, voor zowel Dick als ook voor mij. Hun dankbaarheid en vrolijkheid is ieder jaar weer inspirerend. Wij leren van hen, zij geven nadrukkelijk aan veel aan onze ervaringen te hebben. Mooi ontwikkelingswerk!
 
Wim Smit
 
 
 
 
 
Terug naar de vorige pagina

Meer nieuws uit Tanzania

Edina, onze US ambassadeur

22-11-2018
Edina Toth is geboren en opgegroeid in Hongarije, waar ze zich nooit echt heeft thuis gevoeld. Tien jaar geleden nam ze de beslissing om naar de Verenigde Staten te verhuizen. Edina studeerde onlangs af...
Lees meer

my first week

14-09-2018
My Name is Dr. Jonas Michael I joined Ngorika Happy Watoto School one week ago.  It was Sepetember 3rd 2018 when I started serving and working at this school as a new head teacher. Before I joined...
Lees meer

student Allan

14-09-2018
My name is Allan Judika Mmari, 23 years  old. I am a first born in a family of three children. I have my  young sisters, Lucy who came after me and Happy who is a last one. Before we were living...
Lees meer