een veilige plek waar ze kind kunnen zijn

bezoekverslag maart 2015

10-03-2015
De afvaardiging van het bestuur die eind februari naar Tanzania reisde bestond uit Marjolein en Matti, vergezeld door Dick Molman, Andre Timmer (echtgenoot van Marjolein) en Kees en Diederick Bakker. Dick reisde mee naar aanleiding van ons verzoek om toe te treden tot het bestuur en de voorzittershamer van Matti begin 2016 over te nemen. In Nederland had Dick met alle bestuursleden gesproken en nu wilde hij graag het project en het lokale team zien alvorens zich definitief te committeren. Het feit dat Dick inmiddels volmondig JA heeft gezegd op ons verzoek, geeft aan hoe goed dit bezoek hem is bevallen.
 
Kees en Diederick gingen eveneens met een missie mee. Kees heeft in 2012 een kookproject voor onze koks in Tanzania opgestart en wilde samen met zijn zoon eens polshoogte nemen. Kees is een gedreven amateur-kok die in zijn Le Moulin de La Ferté (chambre d’hôtes in de Jura) de heerlijkste gerechten op tafel tovert, terwijl Diederick als chef-kok in Zwitserland werkt. ‘Onze’ koks keken hun ogen uit toen Diederick de messen hanteerde, en als vakmensen onderling gingen ze met respect voor elkaar direct aan de slag. Kees heeft verheugd kunnen constateren dat er aanzienlijk gezonder (meer groente) wordt gekookt. Vooral op Kikatiti waren de groentegerechten van goede kwaliteit en smakelijk! De nodige tips, variërend van ‘vuurbeheer’ (hoe een gelijkmatiger vuur met minder rook te krijgen) tot hoe typisch Tanzaniaanse gerechten gezonder te bereiden, werden uitgewisseld. Terug in Europa zullen Kees en Diederick hun ervaringen en adviezen op papier zetten; een handleiding voor de lokale managers en de koks. We zijn Kees en Diederick zeer erkentelijk voor hun tijd en energie,  en alle vrolijke uurtjes in de avond!
 
Marjolein, vanaf 1 mei o.a. als bestuursadviseur werkend vanuit Tanzania, heeft deze reis deels gebruikt om samen met haar man huisvesting en scholen voor hun kinderen te regelen. Edward heeft haar bezoek aangegrepen om het management op te hoogte te brengen van haar rol in Tanzania. Haar komst werd goed ontvangen en wordt gezien als een mooi kans voor de TZ-NL samenwerking.
 
Met individuele managementteamleden zijn de lopende zaken in extenso doorgesproken en vastgelegd in voortgangsverslagen. Verheugd zijn we over het feit dat de capaciteiten van Nolarip inmiddels ook in het Ngorika huis zichtbaar worden. Ze stuurt beiden huizen bijzonder goed aan. Voor Patrick Chacha bleek het leiden van de school te zwaar en is in goed overleg naar zijn oude functie van natuurkundeleraar teruggezet.  Edward heeft voorlopig naast zijn directeurschap de rol van schoolhoofd weer op zich genomen. Het managementteam en de leraren waren nog steeds laaiend enthousiast over hun laatste sessie met Wim Smit. Wim was afgelopen januari voor de vierde keer op locatie om onze mensen te trainen en coachen.
 
Tijdens deze reis zijn uiteraard de middelbare scholen waar de oudste kinderen zijn ‘geboard’ weer bezocht. De invulling van dit vervolgonderwijstraject verloopt uiterst succesvol en we voelen ons zeer gesterkt met deze keuze. Niets dan hulde voor de kwaliteit van het onderwijs bij onze bevriende nonnen en paters. En, het gaat met alle kinderen ook goed.
 
Tot slot  een ‘roze wolkmomentje’, dat ik u niet wil onthouden. "Begin van de avond rijden we in onze pick-up van de hoofdweg over de ‘dirt road’ naar de lodge waar we slapen terug en nemen en passant enkele lokale omwonenden mee. Twee jochies van een jaar of 10 met ieder 10 liter water op het hoofd, twee oude vrouwen met gigantische trossen bananen op het hoofd en twee jonge meiden van 12 á13 jaar eveneens sjouwend met gevulde wateremmers . Op een gegeven moment spreekt een van de jochies mij in het Swahili aan, waarop ik ze vragend aankijk. Zegt een van de jonge meisjes: ”Sir, they need to get off here” . We stoppen, de jongens bedanken en wij vervolgen onze tocht. Ik richt me tot het meisje met de woorden “ wow, your English is really good! Where did you learn that?”. Zegt zij: “at school Sir”. Waarop ik vraag: “what school do you go to?” Zegt zij tot mijn stomme verbazing: “ to our Ngorika school!”. Zo zie je maar, een meisje uit het dorp, die je onbevangen in vloeiend Engels durft aan te spreken; dat is in Tanzania echt heel bijzonder. Die komt er wel, was mijn spontane gedachten en daarmee was mijn dag compleet…….Het doet ons realiseren dat we deze kinderen alleen maar kunnen helpen dankzij uw steun en support. Heel veel dank daarvoor!
 
Matti Emondts, 10 maart 2015.
Terug naar de vorige pagina

Meer nieuws uit Tanzania

Edina, onze US ambassadeur

22-11-2018
Edina Toth is geboren en opgegroeid in Hongarije, waar ze zich nooit echt heeft thuis gevoeld. Tien jaar geleden nam ze de beslissing om naar de Verenigde Staten te verhuizen. Edina studeerde onlangs af...
Lees meer

my first week

14-09-2018
My Name is Dr. Jonas Michael I joined Ngorika Happy Watoto School one week ago.  It was Sepetember 3rd 2018 when I started serving and working at this school as a new head teacher. Before I joined...
Lees meer

student Allan

14-09-2018
My name is Allan Judika Mmari, 23 years  old. I am a first born in a family of three children. I have my  young sisters, Lucy who came after me and Happy who is a last one. Before we were living...
Lees meer