een veilige plek waar ze kind kunnen zijn

bezoekverslag maart 2016

18-03-2016
In de eerste week van maart bezocht ik onze projecten. Dit keer als enige vertegenwoordiger van het bestuur, hoewel gedurende de eerste dagen ook Jan Priester, onze onlangs (na 9 jaar) afgetreden penningmeester me op zijn afscheidstournee vergezelde. Het was voor Jan een warm bad om alle bekenden nog een keer de hand te kunnen schudden en te knuffelen. Het bezoek was letterlijk indrukwekkend. Kort, heel kort samengevat: het is confronterend en motiverend tegelijk. Er gebeurt veel tijdens zo’n bezoek. Te veel om in een kort verslagje volledig te kunnen zijn. Daarom onderstaand een selectie, vooral bedoeld om een sfeerbeeld te schetsen.

Onze kinderen
Ik heb dit keer ook een tweetal huisbezoeken gedaan. Dat valt in de categorie “bijzonder confronterend”. Onbeschrijfelijke en uitzichtloze armoede. Het is in die omgeving en in die omstandigheden, dat wij ons werk doen en waar onze huizen en school staan. En die blijken dan, en alles is dus erg relatief, een oase van rust en goede zorg te zijn. We kennen geen noemenswaardige gezondheidsproblemen, alle kinderen worden goed gevoed, wonen in een veilige omgeving en worden ook nog eens Engelstalig opgeleid. En dat valt dan in de categorie ”geweldig motiverend”. We doen het niet voor niets, voor deze kinderen maken we echt het verschil.

Onze mensen
Er werken 60 mensen op onze projecten, allemaal locals, vrijwel allemaal Tanzanianen en een enkele Keniaan, aangestuurd door een 5 persoons-managementteam. Voor de continuïteit van onze projecten is het natuurlijk van belang dat we in Nederland voldoende fondsen werven. Maar minstens zo belangrijk is, dat het management team op locatie professioneel en betrouwbaar leiding geeft. Als bestuur proberen we dat te ondersteunen door de teams te trainen, dat gebeurt door ons Raad van Advies lid Wim Smit, die eens per jaar een hele week met de teams aan het werk gaat. Dat doet hij al jaren en heeft heel duidelijk zijn vruchten afgeworpen. Verder draagt uiteraard ook de aanwezigheid van onze vertegenwoordigster ter plekke, Marjolein de Rooij eraan bij, omdat zij het management met raad en daad ter zijde staat. Maar ook stimuleren we onze mensen om aanvullende opleidingen te volgen. En dat wordt met opvallend enthousiasme en grote ambitie opgepakt. Mooi om te ervaren. We zijn zelfs al zover, dat we een beeld voor de langere termijn hebben voor de bezetting van de management posities. We doen serieus aan “succession planning” en daar wordt in alle transparantie met elkaar over gesproken en aan gewerkt. Dat geeft veel vertrouwen voor de toekomst.

Lerai: sportveld en groentetuin
Op zo’n 10 minuten lopen van Ngorika ligt Lerai, een groot terrein, ons eigendom, van zeg maar 2 voetbalvelden groot, waar de kinderen kunnen sporten en onze groenten worden verbouwd. Het viel aanvankelijk niet mee om het sportveld dagelijks in gebruik te laten zijn. Een lesuur duur drie kwartier en daar blijft na aftrek van twee maal 10 minuten reistijd (1 kilometer lopen) wel erg weinig sporttijd van over. Dat vond men niet de moeite en dus nam het gebruik af. Maar nu zijn er in de roosters blokuren, dubbele lesuren ingesteld. Simpel en effectief. Het veld wordt nu dagelijks gebruikt. En terecht. Wij vinden het van groot belang dat al onze kinderen geregeld sporten. Ook de groentetuin kende aanloopproblemen. Onvoldoende bewatering, matige grondkwaliteit, slechte zaden en stekken en onvoldoende kennis bij en aandacht van het management, stonden een goede opbrengst in de weg. Op alle punten zijn verbeterstappen gezet met direct al zichtbare resultaten. Dat gaat de goede kant op. Bovendien werken de oudste kinderen klassikaal mee in de tuin: efficiënt en educatief.

De kosten
Onze middelen zijn schaars. Dat is vooral het bestuur zich zeer bewust. En hoewel onze managers ter plaatse soms weleens de indruk lijken te hebben, dat er in Nederland een onbeperkte geldboom groeit, wordt ook daar de beheersing van budgetten steeds nauwgezetter en professioneler. Getuige de wijze waarop sinds kort met de schoolgelden wordt omgegaan. Behalve onze “eigen” kinderen die bij ons wonen en op school gaan, is er inmiddels ook een groep van ca. 170 kinderen uit de buurt, die bij ons tegen betaling op school komen. De ouders betalen daar een fee voor, maar omdat het nog steeds om arme gezinnen gaat, vindt de feitelijke betaling vaak laat of soms helemaal niet plaats. We hebben over 2015 nog steeds een flinke post open staan. Waarschijnlijk nooit meer te incasseren. Om die reden is een nieuwe werkwijze ingevoerd: bij een lokale bank is een Happy Watoto rekening geopend. Daar moeten de ouders hun schoolgeld betalen en pas op vertoon van het stortingsbewijs worden hun kinderen op school toegelaten. Hard, doch fair. En het werkt. De achterstand in 2016 is minimaal.

De infrastructuur
De gebouwen op het Ngorika-complex stammen uit 2010. Er wordt in Afrika volgens andere normen gebouwd, anders gezegd, er gaat al na een paar jaar een hoop stuk en niet alles is even verstandig aangelegd. Zo blijkt ons vuilwatersysteem niet bestand tegen hevige regenval. En dat komt nu eenmaal geregeld voor. De putten lopen dan vol en over. Niet hygiënisch en een potentieel gevaar voor de gezondheid. En dus hebben we recent besloten de putten en hun afvoeren te renoveren. Helaas een forse investering van € 8.000,- En toch staat het complex er al met al goed bij, althans naar Afrikaanse normen. Als het gaat om onderhoud en herstel moeten we ons altijd de vraag stellen of het werk niet ook later gedaan kan worden en of tijdelijke oplossingen wellicht denkbaar zijn. Hoe urgent is het nu echt? Want onze middelen zijn nu eenmaal schaars. Ik ben met een tevreden gevoel huiswaarts gekeerd, omdat er heel veel gewoon goed loopt. En dat wat nog niet op orde is heeft de aandacht. Daar wordt door het management zeer gemotiveerd en hard aan gewerkt. Zodat het bij ons volgende bezoek allemaal weer een stukje beter is.

Dick Molman, maart 2016
Terug naar de vorige pagina

Meer nieuws uit Tanzania

Edina, onze US ambassadeur

22-11-2018
Edina Toth is geboren en opgegroeid in Hongarije, waar ze zich nooit echt heeft thuis gevoeld. Tien jaar geleden nam ze de beslissing om naar de Verenigde Staten te verhuizen. Edina studeerde onlangs af...
Lees meer

my first week

14-09-2018
My Name is Dr. Jonas Michael I joined Ngorika Happy Watoto School one week ago.  It was Sepetember 3rd 2018 when I started serving and working at this school as a new head teacher. Before I joined...
Lees meer

student Allan

14-09-2018
My name is Allan Judika Mmari, 23 years  old. I am a first born in a family of three children. I have my  young sisters, Lucy who came after me and Happy who is a last one. Before we were living...
Lees meer